Slide background

Islamisering van
Marokko

Berberopstand (Kharedijsme).
Onafhankelijk Marokko.

Verval van de Idrisiden
Na de successies van een aantal leiders
wordt het land verdeeld onder de opvolgers,
wat de Idrisiden verzwakte. Zij werden
in 920 verslagen door de Fatimiden uit het
oosten en aan het eind van de 10e eeuw
door het Omajjadenkalifaat Córdoba.

Dynastie Wattasiden
(1465-1554)

De Wattasiden vormen
een zijtak van de
Meridinen stam. Zij komen in 1465
in opstand tegen de Meriniden,
waarna ze de macht overnamen.
Hun regeerperiode wordt getekend door
interne instabiliteit en de externe
dreiging van de Portugezen.

Dynastie Idrisiden
(780-974)

Idriss I, die als
religieus hoofd in Marokkowordt
erkend, sticht de eerste Staat van
Marokko. De Idrisiden, zijn dynastie,
zouden door middel van militaire
veldtochten in het hoge Atlasgebergte
hun machtsgebied aanzienlijk
vergroten.


Dynastie Almoraviden
(1040-1147)

Na de val van de Idrisiden
wordt Marokko in het
noorden geregeerd door
de Maghrawaden en in
het zuiden door een
aantal Berberse stammen.

Berber Sanhaja
De Sanhaja zijn in deze tijd één van
de drie belangrijkste Berbergroeperingen.
Zij zijn nomaden, religieuze militairen,
die van Mauritanië naar Marokko komen.

Dynastie Almohaden
De Almohaden zijn een van
de belangrijkste Berbergroeperingen.
De stichter van deze Sanhaja was de diep
religieuze Ibn Toumert, die moest vluchten
wegens zijn verzet tegen de Almoraviden.
De Almohaden verslaan de Almoraviden
in 1147, waarna ze twee eeuwen lang over
de Maghreb en over een gedeelte van
Spanje regeerden.

De dynastie Meriniden (1244-1465)
De Berberse Meriniden versloegen de Almohaden in 1244.
Zij verfraaiden de hoofdstad Fez, bevorderden de kunsten en
bewapenden piraten.

Dynastie Almohaden

In de twaalfde eeuw begonnen de Almohaden eerst de Atlas en daarna de Rif te veroveren, waarna na een campagne tegen de Almoraviden in 1147 Marrakech werd veroverd, waarmee de Almoraviden ten val werden gebracht. De Almohaden waren een Berberse stam uit de Hoog Atlas die regeerden van 1121, het jaar van hun oprichting, tot 1269, het jaar waarin de laatste Almohadische kalief stierf.

De stam werd vernoemd naar het centrale dogma van de onstoffelijkheid en eenheid van God (towhiet in het Arabisch, wat uiteindelijk al-Moewahhidoen werd). De Almohadische beweging werd opgericht door Ibn Toemert, de spirituele leider die de opstand tegen de Almoraviden in de twaalfde eeuw begon. Hij werd door zijn volgelingen dusdanig bewonderd dat hij werd gezien als de ‘Mahdi’, oftewel als de redder van de islam.

Na zijn overlijden werden de Almoraviden definitief ten val gebracht door de inname van Marrakech in 1147, waarna de gehele Maghreb werd veroverd in 1159 en het Iberische schiereiland in 1172. Door deze successen werd het Almohadische rijk een bijzonder succesvol islamitisch rijk, waarmee ze in economisch en militair opzicht een van de belangrijkste mogendheden werden in die tijd. De Slag bij Alarcos in 1195 tegen het Koninkrijk Castilië werd door de Almohaden gewonnen, waarmee de islamitische dominantie van Iberië een feit werd.

Het Almohadische rijk kende een hoogstaande cultuur. Onder deze dynastie bloeiden kunst, literatuur en wetenschap, wat onder andere blijkt uit de grote namen uit dit tijdperk: Ibn Tofal, Ibn Malmoen (Maimonides), al-Idrisi en Ibn Roesid (Averroes). Marrakech werd een ware wereldstad, met onder andere de bouwen van tuinen zoals het Menara, een van de oudste botanische tuinen van de Arabische wereld. Naast Marrakech werden ook plekken als Rabat, Fes en Sevilla luisterrijk.
De Almohadische dominantie over de Maghreb en Iberië zou echter niet lang duren: toen de Almohadische kalief Mohammed an-Nasir zijn macht over Iberië wilden uitvergroten verloor hij in 1212 de Slag bij Las Navas de Tolosa tegen de christelijke Spaanse mogendheden. Het zou een keerpunt blijken in de geschiedenis van Iberië, doordat de Almohaden vrijwel al hun bezittingen in de jaren na de nederlaag verloren. Dit luidde een tijd van verval in, doordat de nu ontstane interne en externe problemen ervoor zorgde dat opstanden van stammen, waardoor het rijk territorium moest inleveren. Een pestepidemie, hongersnood en bestuurlijk verval maakte het verval volledig. In 1215 kwamen de Mariniden, een Berberse stam, in opstand tegen de Almohaden. Na onder andere Rabat, Fes en Meknes op de Almohaden te hebben veroverd namen zij Marrakech in 1269 in, hetzelfde jaar waarin de laatste Almohadische kalief werd vermoord. Hiermee viel het doek voor de Almohaden, de laatste Marokkaanse dynastie die een groot gedeelte van de Maghreb in handen wist te krijgen.
Wikipedia