Slide background

Islamisering van
Marokko

Berberopstand (Kharedijsme).
Onafhankelijk Marokko.

Verval van de Idrisiden
Na de successies van een aantal leiders
wordt het land verdeeld onder de opvolgers,
wat de Idrisiden verzwakte. Zij werden
in 920 verslagen door de Fatimiden uit het
oosten en aan het eind van de 10e eeuw
door het Omajjadenkalifaat Córdoba.

Dynastie Wattasiden
(1465-1554)

De Wattasiden vormen
een zijtak van de
Meridinen stam. Zij komen in 1465
in opstand tegen de Meriniden,
waarna ze de macht overnamen.
Hun regeerperiode wordt getekend door
interne instabiliteit en de externe
dreiging van de Portugezen.

Dynastie Idrisiden
(780-974)

Idriss I, die als
religieus hoofd in Marokkowordt
erkend, sticht de eerste Staat van
Marokko. De Idrisiden, zijn dynastie,
zouden door middel van militaire
veldtochten in het hoge Atlasgebergte
hun machtsgebied aanzienlijk
vergroten.


Dynastie Almoraviden
(1040-1147)

Na de val van de Idrisiden
wordt Marokko in het
noorden geregeerd door
de Maghrawaden en in
het zuiden door een
aantal Berberse stammen.

Berber Sanhaja
De Sanhaja zijn in deze tijd één van
de drie belangrijkste Berbergroeperingen.
Zij zijn nomaden, religieuze militairen,
die van Mauritanië naar Marokko komen.

Dynastie Almohaden
De Almohaden zijn een van
de belangrijkste Berbergroeperingen.
De stichter van deze Sanhaja was de diep
religieuze Ibn Toumert, die moest vluchten
wegens zijn verzet tegen de Almoraviden.
De Almohaden verslaan de Almoraviden
in 1147, waarna ze twee eeuwen lang over
de Maghreb en over een gedeelte van
Spanje regeerden.

De dynastie Meriniden (1244-1465)
De Berberse Meriniden versloegen de Almohaden in 1244.
Zij verfraaiden de hoofdstad Fez, bevorderden de kunsten en
bewapenden piraten.

Dynastie Wattasiden

De Wattasiden (waṭāsīyūn) of Banû Watâs (banū al-waṭās) vormden een dynastie van Marokko.
De Wattasiden waren een sub-clan van de Meriniden, afkomstig uit het oosten van het Marokkaanse Rifgebergte, waar zij in Tazuta (net ten zuiden van Nador) hun residentie hadden. Net als hun voorgangers de Meriniden waren zij ook Zenata-Berbers. De Meriniden namen veel viziers van de Wattasiden aan. Deze viziers beschikten over een macht vergelijkbaar met die van de sultan. Ze namen in 1465 tijdens een opstand in Fes ook daadwerkelijk de macht over van de laatste Meriniden sultan Abu Mohammed Abd Al Haq, die voorheen in 1459 velen uit de familie der Wattasiden vermoordde.

Abu Abd Allah Al Sheikh Mohammed ibn Yahya Al Mahdi was de eerste Wattasidensultan, maar controleerde slechts noordelijk Marokko. In het zuiden werd de macht uitgeoefend door de Saadi-dynastie. De periode van 1465 tot 1472 was instabiel, en de laatste Marokkaanse bezittingen in Andalusië werden verloren. Ceuta was al door Portugal veroverd en de Spanjaarden en Portugezen voerden militaire veldtochten uit in Marokko. Desondanks werden goede economische banden met de Iberiërs onderhouden.

De Wattasiden werden uiteindelijk in 1554 door de Saadidynastie verslagen.
Wikipedia